Guru

June 30, 2009 at 4:16 pm (education, gayong, silat)

I found this lovely poem when I was in my classroom with my fantastic students in my new school..

Reading this poem, I feel more energetic and confidence. However after a while, I feel that that the burden that is given to me is very heavy (I mean it). Teacher’s job is not just merely teaching but it goes beyond that. Maybe, after you recite this poem you’ll know what I really try to convey.. huhuhu..

Guru

Guru adalah…
Pendandan iman,
penjana taqwa Penggubah hemah,
penjalin disiplin Penyumbi budi,
perapi pekerti Pembancuh roh,
pemateri peribadi Pengukir daya fakir,
penyolek intelek Pencanai perangai,
pemintal amal Penyala daya cipta,
perona rupaPengolah tingkah,
penggembur tasawwur Pemahat semangat,
penala daya usaha Pencanting daya saing,
pemilin yakin Pelentur tutur,
pengarca bahasa Pengandam azam,
pembaja cita-cita Penggilap sikap,
penyusun santun Pemahat minat,
pengilat bakat Pensasa raga,
pencerna persona…

Guru adalah muaddib bijaksana
Tekun sabar mengadun tamaddun
Bagai lilin memperkasakan watak
Guru adalah murabbi cendekiawan
Gigih adalah meramu ilmu
Bagai obor mengupayakan minda
Guru adalah mufakkir istimewa
Giat rajin membaji jatidiri
Bagai lampu menjelitakan wibawa
Guru adalah mursyid pendeta
Jujur ikhlas mewarna budaya
Bagai lentera memperkayakan etika
Guru adalah mujahhid peka
Iltizam istiqomah melepa jiwa
Bagai bara mewajakan maruah
Guru adalah mu’alim mempersona
Budiman ihsan mengukir wawasan
Bagai unggun menceriakan impian…

-AZMI YUSOFF, BPM MARA-

This poem is specially dedicated to my guru,

Ayah Su (Mohd Nasir B. Hassan) and Cikgu Yie (Muzairi Souza bin Mohamad)

Thank you for everything,
Only God can repay what you have given..

4 Comments

  1. Harimau Perancis said,

    July 2, 2009 at 5:49 am

    hhhuhuh… pada kedua-dua guru ku ni jugak, aku nak dedikasi:

    sajak pencinta sufi…..

    Le monde entier et tout ce qu’il contient
    Manque de crédibilité.
    Quiconque devient un ami de Dieu
    N’a rien à faire avec ce qui est ‘’autre’’.

    Le pieux ascète a entendu l’histoire de l’Amour
    Et l’a traitée de fable
    Mais quand je l’ai racontée à la montagne, j’ai vu
    Que son cœur n’avait plus de repos.

    Un cœur sans Amour
    Ne connaît pas la sincérité et la pureté.
    Celui qui n’a pas de Bien-aimé
    Ne sait rien de la bonté et de la fidélité.

    Quel confiance peux tu mettre dans les paroles
    Des gens de ce monde ?
    Celui qui est prisonnier du désir
    Ne tient pas sa promesse.

    La sagesse apporta de bonnes nouvelles
    Au royaume de mon monde,
    Ignorant qu’un cœur désillusionné
    N’a aucun espoir en ce monde.

    A cet égoïste ascète ignorant dis ceci:
    La voie de l’orgueil et de la suffisance
    Ne comporte aucun honneur, alors avec qui
    Es-tu en train de flirter ?

    Sur la route du destin,
    Nurbakhsh est tombé dans un piège
    D’où il n’existe aucun espoir de s’échapper.

    Reply

  2. paih said,

    July 2, 2009 at 12:53 pm

    Tq for sharing.. huhuhu

    Reply

  3. halaa said,

    July 3, 2009 at 7:39 am

    u hv only 2 gurus?? huhu…
    jk~ ;)

    Reply

  4. paih said,

    July 6, 2009 at 4:00 pm

    these are the two guru whom i learn Alif and Baa from (metaphor), and about the dot of Baa as well.. these are the two guru who i grow in from of their eyes.. starting from opening my eyes, crying, crawling and so on (metaphor as well).. the process of learning is still on until today.. huhuhu

    Reply

Post a Comment